„Narzeczona z getta” – Sabina Waszut

RECENZJA
69\2019
„Narzeczona z getta” – Sabina Waszut
Wydawnictwo: Książnica
Liczba stron: 304
Premiera:  18.09.2019 r.

„Narzeczona z getta”, to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Kiedy zobaczyłam zapowiedź tej książki, wiedziałam, że muszę po nią sięgnąć. Zakazana miłość w cieniu holocaustu, mieszająca się z traumatyczną przeszłością współczesnej kobiety. Czy urzekła mnie ta opowieść?

"W każdym wspólnym oddechu jest coś przemijającego. [...] Wie, że musi zapamiętać to lato i tę miłość, jeszcze prawie dziecięcą, niewinną, beztroską, zanim coś, co już nadciąga, czego zapach, wbrew temu, co mówi Janek, co czują oboje, zmieni ich na zawsze."

 

Stara przedwojenna szafa jest przedmiotem scalającym życie dwóch kobiet, z dwóch różnych światów: Barbary i Sary. Przeszłość Barbary skrywa wiele sekretów, podobnie jak żydowski mebel, który dostaje od staruszki. Bohaterka stoi na skraju rzeczywistości i mary, za sprawą bolesnych przeżyć, które pozwalają jej zobaczyć to, czego nie widzą inni… Sarę, którą podczas wojny przy życiu trzymała zakazana miłość do goja. 

„[…] serce bije coraz szybciej, pompuje krew, która rozlewa się gorącem wewnątrz niej. Ciepło, którego tak dawno w niej nie było, teraz aż boli.”

Historia opisana przez Sabinę Waszut ma wyjątkowy wymiar. Ukazuje obraz niepodważalnych zasad i nienaruszalnej tradycji żydowskiej, która brutalnie zostaje podeptana i pogwałcona przez antysemitów. Przedmiotowe traktowanie Żydów, masowe egzekucje, nieludzie warunki w jakich walczą o przetrwanie, to kolejne sceny jakie mogłam zobaczyć oczami wyobraźni. Mimo, że to już kolejna książka o tej tematyce, wciąż nie przestaje szokować mnie okrucieństwo wojennych wydarzeń. 

„Narzeczona z getta”, to powieść o miłości, która jeśli jest prawdziwa, będzie trwać mimo wszelkim zasadom (moralnym, religijnym, kulturowym). Tylko miłość daje szansę na przetrwanie, kiedy wydaje się, że wszystko stracone, ona jedna potrafi trzymać przy życiu.

Polecam tę urzekającą opowieść!

Za egzemplarz dziękuję autorce i wydawnictwu

„Biblioteczka Montessori. Geografia.” Państwa Świata

RECENZJA
68\2019
„Biblioteczka Montessori. Geografia.”

Autor: Marie Eschenbrenner, Sabine Hofmann

Wydawnictwo: Egmont
Liczba stron: 56
Premiera:  18.09.2019 r.

„Biblioteczka Montessori. Geografia”, to pakiet edukacyjny, który zainteresuje dzieci w wieku 6 – 12 lat. Jest przeznaczona dla ciekawych i tych, które chcą wspomóc naukę krajów świata w szkole. 

W starannie wykonanej książce, znajduje się przewodnik dla rodziców, zadanie  pomocne przy zobrazowaniu płaskiej powierzchni Ziemi oraz mapy kontynentów.  Każdy z nich jest oznaczony na podglądowej mapie świata i  podzielony na państwa. Młody czytelnik poznaje ukształtowanie terenu kontynentów, występujące zwierzęta na danym obszarze oraz charakterystyczne miejsca.  Zadanie dziecka, polega na przyporządkowaniu nazw państw, stolic i flag do odpowiednich miejsc – do tego służy, aż sześć stron naklejek. Dużym atutem tej książki jest dołączona mapa świata o wymiarach 80 x 53 cm, która ułatwi naukę i odnajdowanie kontynentów. 

Propozycja poznania 197 państw świata i utrwalania przez przyklejanie nazw państw, stolic i flag jest atrakcyjną formą nauki dla dzieci. Najmłodsi mogą posiłkować się dołączoną mapą świata, a później wykorzystać ją i umieścić w swoim pokoju, w widocznym miejscu. Forma nauki na zasadzie kopiuj – wklej, pomaga w samodzielnej nauce, wspiera koncentrację, rozwija wyobraźnie i co najważniejsze – uczy samodyscypliny.  

Książkę z serii Biblioteczka Montessori można znaleźć na stronie wydawcy klik. 

Za egzemplarz do recenzji dziękuję 

„Aleja Magnolii” – Denise Hunter

RECENZJA
67\2019
„Aleja Magnolii” – Denise Hunter

III tom z serii Copper Creek
Wydawnictwo: Dreams
Liczba stron: 344
Premiera:  17.09.2019 r.

„Aleja Magnolii” to już trzecia część serii Copper Creek. Każdą z książek można czytać oddzielnie, bowiem historie nie łączą się, a bohaterowie występujący w poprzednich tomach, stanowią drugoplanowe postacie. Szata graficzna, w jaką została ubrana ta opowieść, skradła moje serce! Wydawnictwo bardzo dba o estetykę, a tym razem na początku każdego rozdziału zamieszczony został rysunek magnolii.  

"Spróbuj być cierpliwa. Bóg sprowadzi do twojego życia odpowiedniego mężczyznę w odpowiednim czasie. (...) I może się okazać, że wcale się nie spodziewasz, że to będzie właśnie ta osoba."

 Daisy pracuje w rodzinnej kwiaciarni. W jej życiu brakuje osoby, z którą mogłaby dzielić swoje radości i troski. Pewnego dnia, tajemnicza klientka zamawia bukiet kwiatów, który później Daisy znajduje na grobie ojca. Bohaterka postanawia dowiedzieć się, co łączyło tę kobietę z jej tatą. 

Lektura udziela nam ważnej lekcji pokory, pokazuje, że potrzeba przebaczenia i zaakceptowania przeszłości może spowodować w życiu nieoczekiwane i wartościowe zmiany. Daisy stanęła przed wyborem odkrycia rodzinnego sekretu. Zupełnie nie spodziewała się, że zdoła on wywrócić jej życie do góry nogami i zmieni perspektywę postrzegania rodzinnych relacji. 

 W powieści znajdziemy również subtelny i nieoczekiwany wątek miłosny. Kolejny raz będziemy mogli się przekonać, że odwaga mówienia o uczuciach jest siłą napędową związku na każdym jego etapie. Nie należy się bać odtrącenia, ale spróbować wyjawić swoje pragnienia i potrzeby, bo w zamian możemy ofiarować i zyskać bardzo wiele! 

Książkę czyta się z dużą lekkością, ale także zaciekawieniem. Pomimo  klasycznego schematu skrywanych uczuć i krążenia zakochanych blisko siebie, „Aleja Magnolii”, którą przechadzają się bohaterowie ujmuje w swej prostocie i emanuje emocjami.  

Za egzemplarz dziękuję 

„Koniec i początek” – Manula Kalicka

RECENZJA
66\2019
„Koniec i początek” – Manula Kalicka
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Liczba stron: 560
Premiera:  16.01.2018 r.

„Koniec i początek”, to kontynuacja losów Irki z „Dziewczyna z kabaretu”. Po tak długim czasie od lektury pierwszego tomu z przyjemnością sięgnęłam po dalszą cześć opowieści osadzonej w latach powojennych. Książka jest równie długa jak poprzednia część, a okładka podobnie intryguje. Powieści, wojenne to książki, obok których nie mogę przejść obojętnie, tym bardziej, że niedawno została wydana kolejna część tej historii „Jej drugie życie.”

Akcja zaczyna się u schyłku wojny, kiedy trzy dziewczyny Irka, Zosia i Helena muszą odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Każda z nich straciła najbliższych i właśnie zaczyna nowy rozdział z pełnym bagażem traumatycznych doświadczeń. Kobiety trzymają się razem, wspierają się, pomagają sobie, wkraczają w kolejny etap swojego życia i tym razem mają nadzieję na lepszy czas, wolny od bólu i cierpienia. Zachwycają się małymi rzeczami, a w ich sercach rodzą się nowe uczucia. 

"Miasto, mimo radosnej wrzawy, towarzyszącej odbudowie, spowijał groźny i budzący niepokój cień. Ludzie milczeli, nie gadali. To, czego się nauczyli w czasie wojny: nieufność, ostrożność i strach – dalej szło za nimi. Wielu czekało. Na zmianę. Jaką i skąd miałaby ona nadejść, nie wiedziano. Wolność, wyczekana, wyśniona, wymodlona, nie przyniosła radości, była skażona i zatruta. Ale była. Jakaś. To pozwalało żyć."

Historia, opisana przez Manulę Kalicką jest prawdziwa, a w nią zostają wplecieni fikcyjni bohaterowie. Dotykamy tutaj świata lekarzy, handlarzy, profesorów. Wydarzają się małe, wielkie cuda, a cała powieść przepełniona jest wiarą  na lepsze jutro. To czas powojenny, kiedy władza budowana jest na nowo, ludzie uczą się żyć w świecie wolnym od terroru nazistów i ulicznych egzekucji. 

„Koniec i początek” to rozbudowana, wielowątkowa powieść, wzbudzająca zainteresowanie podczas czytania, jednak lektura jakoś się przedłuża.. Jest tutaj mnóstwo retrospekcji i powtarzalności dat, stąd na początku ciężko się zorientować, co jest wcześniej, a co później. Klimat tamtych dni, jest bardzo dobrze oddany przez skrupulatne opisy i opisy przeżyć bohaterów. Dla czytelników, głodnych  książek tego typu, będzie to emocjonująca podróż w czasie.  

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu