Tysiąc pustynnych fotografii – Katarzyna Hewa
Premiera: 12.10.2026 r.
Liczba stron: 352
Wydawnictwo: Prozami
Lubię przenosić się w czasie i przestrzeni. A książki dają możliwość odkrywania nowych miejsc, poznawania zwyczajów i towarzyszenia bohaterom w najlepszych i trudnych momentach życia. Katarzyna Hewa w swojej powieści Tysiąc pustynnych fotografii zabrała mnie do Algieru, gdzie pośród pustynnych piasków Sahary opowiedziała zaskakującą historię Elżbiety Zabłockiej i Henryka Korzeniowskiego.
Powinnością młodej panny i kawalera jest oczywiście dobrze sytuowane małżeństwo, aranżowane według wymogów rodziny. Uczucia są tutaj zdecydowanie zbędne, a związek jest traktowany jako transakcja dla podtrzymania statusu i rodu. Główni bohaterowie postanowili wykorzystać sytuację w jakiej się znaleźli i zawrzeć układ, w efekcie którego między innymi udali się w odległą (jak na XIX wiek) podróż do Północnej Afryki.
Młoda para podczas notabene miesiąca miodowego, stawia czoła trudom i niebezpieczeństwom podróży na daleki ląd. Ich odczucia i przemyślenia poznajemy naprzemiennie z perspektywy Henryka i Elżbiety. Narracja tym bardziej fascynuje, bo małżeństwo nie należy do typowych i ma z góry przewidziany przebieg. Przyjęcie osobliwego rozwiązania pozwala obojgu żyć na swoich zasadach – odbiegających od wymagań otoczenia.
W powieści Tysiąc pustynnych fotografii zaskoczył mnie motyw fotograficzny i upodobanie Elżbiety nie tylko do obserwacji Algieru i lokalnej społeczności, ale również piękna otaczającego świata. Bohaterka jawi się jako kobieta niezależna, mająca swoje zdanie i pragnie przestrzeni na realizację swoich pasji, wyznacza własne cele. Czasy, w których przyszło jej żyć, nie pozwalają na zbyt wiele bez aprobaty męża, jednak znajduje sposób, by kroczyć własnymi ścieżkami. Na uwagę zasługuje również jej postawa zawodowa jako mentorka dla nastolatki, która łamie społeczne konwenanse.
Powieść Katarzyny Hewy przepełniona jest tajemniczością, zaskakującymi momentami w podróży nowożeńców, niebezpieczeństwem i finałem, który przybiera nieoczekiwany obrót pomimo przecież wcześniejszych zapowiedzi. Nie ukrywam, że chętnie przeczytałabym ciąg dalszy tej historii. Ciekawe, co o takiej perspektywie myśli autorka.
Za egzemplarz do recenzji dziękuję Autorce i Wydawnictwu Prozami.


.png)





.png)

