Recenzja: "Walc pożegnalny" – Lucyna Olejniczak

 

Walc pożegnalny – Lucyna Olejniczak

Premiera: 30.06.2026 r.

Liczba stron: 456

Finałowy czwarty tom serii Pani na wrzosowisku

Wydawnictwo: Prószyński Media Sp. z o.o.

 

Lubicie powieści rozgrywające się w XIX – wiecznej Anglii?

Wybornie się składa, bo Lucyna Olejniczak zafundowała właśnie czytelnikom czterotomową sagę, rozgrywającą się wśród angielskich wrzosowisk – Pani na wrzosowisku. Z rozmachem i znakomitą obrazowością oddała ducha wiktoriańskiej epoki, akcentując obowiązującą etykietę i społeczny porządek świata, na piedestale stawiając rolę kobiet w świecie zdominowanym przez mężczyzn.

Eliza – główna bohaterka już w finale „Przerwanej serenady”, została postawiona przed nowymi wyzwaniami i w pewnym sensie nową rzeczywistością. W „Walcu pożegnalnym” kolejny raz udowodniła, że potrafi stawić czoła przeciwnościom losu i walczyć o swoje. Małżeństwo Winterów przeżywa kryzys, a Richard ma dość nietypowy sposób na jego przetrwanie. Co na to jego żona?

W tej powieści szczególnie mocno zapadły mi w pamięć dwa wątki. Pierwszym z nich jest oczywiście założenie szkoły dla ubogich dziewcząt, która m.in. dzięki wsparciu filantropów mogła pomnażać muzyczny talent młodego pokolenia kobiet. Zgadnijcie, kto wykorzystując swój wdzięk, zaradność i inteligencję, zajął się pozyskiwaniem funduszy na ten szczytny projekt? Podczas muzycznej misji Eliza spotkała samego Charlesa Dickensa! Ależ to były znakomite sceny!

Drugim wątkiem, a właściwie bohaterem, o którego perypetiach nie sposób zapomnieć, jest Stanisław Bielski – brat Elizy. Finałowy tom nie rozpoczyna się dla niego pomyślnie: dożywotnie zesłanie w kajdankach na nieznaną wyspę, nie napawa optymizmem. Lecz szczęśliwe zbiegi okoliczności odmieniają los nie tylko skazańca. Wątek pierwszy i drugi w finale ma piękne zwieńczenie!

„Walc pożegnalny” to fascynujące zamknięcie sagi Pani na wrzosowisku. Czytanie, jak każdego poprzedniego tomu, było niesamowitą podróżą w czasie i przestrzeni. Do ostatnich scen Lucyna Olejniczak pozostawia czytelnika w niepewności oraz z podniesionym ciśnieniem. Poproszę o więcej sag osadzonych w minionych epokach!

Jak czytać sagę z muzycznymi tytułami?

Tom 1: „Preludium”

Tom 2: „Ostatni nokturn”

Tom 3: „Przerwana serenada”

Tom 4: „Walc  pożegnalny”

__

Tematy, które porusza powieść „Walc pożegnalny”:

·       Przyjaźń.

·       Kryzysy w małżeństwie.

·       Macierzyństwo.

·       Szkoła dla ubogich dziewcząt.

·       Los dzieci.

·       Zabobony i fanatyzm religijny.

·       Muzyka w XIX wieku.

·       Uzależnienie.

·       Kolonizacja i więzienia w XIX wieku.

         Za egzemplarz dziękuję Autorce oraz Wydawnictwu Prószyński.

 

Recenzja patronacka: "Tajny szpital" – Danuta Chlupowa

 

Tajny szpital – Danuta Chlupowa

Premiera: 20.05.2026 r.

Liczba stron: 448 

Drugi tom serii Pielęgniarki

Wydawnictwo: Książnica

 

Lubię podróżować do świata z przeszłości. Gdyby nie książki, zwiedzanie minionych epok, czy poznawanie wydarzeń sprzed lat nie byłoby możliwe. Danuta Chlupowa w swojej serii Pielęgniarki przenosi nas do okresu drugiej wojny światowej, znajdując sporą przestrzeń na zagadnienia związane z medycyną, a dokładniej pracę pielęgniarek w szpitalach, czy sanatoriach.

Tajny szpital, to opowieść o Liliannie Skowrońskiej wywodzącej się z dobrze sytuowanej rodzinny, mieszkającej w Krakowie, która jako swoją życiową zawodową ścieżkę – wybiera pielęgniarstwo. Młoda dziewczyna jest pełna marzeń, fascynacji ideałami, pragnienia szczęśliwej miłości. Kiedy na jej drodze pojawia się młody grecki chirurg Stelios, świat widziany jej oczyma nabiera prawdziwych barw. Wybuch wojny krzyżuje jednak plany młodemu pokoleniu, a potrzeba pomocy potrzebującym i nauki języka greckiego, pozwala na oswojenie się z nową rzeczywistością.

Danuta Chlupowa odmalowuje w tej historii obraz przedwojennego Krakowa oraz wojennego Dziwnowa, w którym znajduje się tajny wojskowy szpital z pacjentami pochodzenia greckiego i macedońskiego. Czytelnik za sprawą bohaterów poznaje to miejsce od momentu jego tworzenia, głównych założeń, technicznych możliwości oraz pokonania bariery językowej.

W tej powieści spotykamy bohaterów znanych nam ze Słonecznych tarasów – dobrze jest wiedzieć, co u nich słychać! 😊

Autorka przedstawia życie Lilianny jako „tułaczkę” po szpitalach w funkcji pielęgniarki. Bohaterka wciąż podnosi swoje umiejętności, a jej oddanie pacjentom i pracowitość zostaje doceniona. Tęsknota za uczuciem zagłuszana pracą, a chwile ukojenia przynosi wymiana korespondencji z bliskimi pomimo, że nie może wyjawić tajemnicy jaka wiążę ją z tajnym szpitalem na Wyspie Wolin. A zakończenie? Budzi pozytywne emocje dowodząc, że pokierowała swoim życiem właściwie.

Co mnie zaskoczyło w Tajnym szpitalu?

- Tajemnice skrywane na Wyspie Wolin.

- Życie zawodowe pielęgniarek.

- Język esperanto i cel jego powstania.

Za egzemplarz oraz możliwość patronowania tej historii, dziękuję Autorce oraz Wydawnictwu Książnica.

 

 

 

 

 

Recenzja: "Leśne pejzaże" - Joanna Szarańska

Recenzja 

 Leśne pejzaże - Joanna Szarańska

Premiera: 6.05.2026 r.

Liczba stron: 432

Tom 5: Granice 

Wydawnictwo: Czwarta strona

 Leśne pejzaże  to piąta już odsłona losów bohaterów Granic. Choć znajomość czterotomowej serii nie jest konieczna, by sięgnąć po najnowszą powieść Joanny Szarańskiej, to warto przeczytać je wszystkie, po kolei.
W majowej premierze autorki cofamy się nieco w czasie do lat 60. XX wieku i poznajemy losy Krystyny i Krystynki, które po ciężkich życiowych doświadczeniach zmuszone są zacząć swoje życie na nowo. Czy jednak chęć nowego początku i uwolnienia od traum, wystarczą by wieść szczęśliwe życie?
Z tej historii wybrzmiewa przede wszystkim miłość do otaczającej nas natury, matki żywicielki, poczucia schronienia, bezpieczeństwa i ukojenia, obietnicy, że dzięki niej niczego nam nie zabraknie. Głównym nurtem Leśnych pejzaży jest poszukiwanie swojego miejsca na ziemi, odkrywania pasji silniejszej ponad wszystko, czasem nie idącej w parze z rozsądkiem, ale dającej siłę do walki mimo przeciwności losu. 

Uroczym i wzruszającym aspektem tej powieści jest motyw miłości matki do dziecka i dziecka do matki, kreślący relacje niezależnie od trudu wydarzeń.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Autorce oraz Wydawnictwu Czwarta Strona.