Recenzja: "Walc pożegnalny" – Lucyna Olejniczak

 

Walc pożegnalny – Lucyna Olejniczak

Premiera: 30.06.2026 r.

Liczba stron: 456

Finałowy czwarty tom serii Pani na wrzosowisku

Wydawnictwo: Prószyński Media Sp. z o.o.

 

Lubicie powieści rozgrywające się w XIX – wiecznej Anglii?

Wybornie się składa, bo Lucyna Olejniczak zafundowała właśnie czytelnikom czterotomową sagę, rozgrywającą się wśród angielskich wrzosowisk – Pani na wrzosowisku. Z rozmachem i znakomitą obrazowością oddała ducha wiktoriańskiej epoki, akcentując obowiązującą etykietę i społeczny porządek świata, na piedestale stawiając rolę kobiet w świecie zdominowanym przez mężczyzn.

Eliza – główna bohaterka już w finale „Przerwanej serenady”, została postawiona przed nowymi wyzwaniami i w pewnym sensie nową rzeczywistością. W „Walcu pożegnalnym” kolejny raz udowodniła, że potrafi stawić czoła przeciwnościom losu i walczyć o swoje. Małżeństwo Winterów przeżywa kryzys, a Richard ma dość nietypowy sposób na jego przetrwanie. Co na to jego żona?

W tej powieści szczególnie mocno zapadły mi w pamięć dwa wątki. Pierwszym z nich jest oczywiście założenie szkoły dla ubogich dziewcząt, która m.in. dzięki wsparciu filantropów mogła pomnażać muzyczny talent młodego pokolenia kobiet. Zgadnijcie, kto wykorzystując swój wdzięk, zaradność i inteligencję, zajął się pozyskiwaniem funduszy na ten szczytny projekt? Podczas muzycznej misji Eliza spotkała samego Charlesa Dickensa! Ależ to były znakomite sceny!

Drugim wątkiem, a właściwie bohaterem, o którego perypetiach nie sposób zapomnieć, jest Stanisław Bielski – brat Elizy. Finałowy tom nie rozpoczyna się dla niego pomyślnie: dożywotnie zesłanie w kajdankach na nieznaną wyspę, nie napawa optymizmem. Lecz szczęśliwe zbiegi okoliczności odmieniają los nie tylko skazańca. Wątek pierwszy i drugi w finale ma piękne zwieńczenie!

„Walc pożegnalny” to fascynujące zamknięcie sagi Pani na wrzosowisku. Czytanie, jak każdego poprzedniego tomu, było niesamowitą podróżą w czasie i przestrzeni. Do ostatnich scen Lucyna Olejniczak pozostawia czytelnika w niepewności oraz z podniesionym ciśnieniem. Poproszę o więcej sag osadzonych w minionych epokach!

Jak czytać sagę z muzycznymi tytułami?

Tom 1: „Preludium”

Tom 2: „Ostatni nokturn”

Tom 3: „Przerwana serenada”

Tom 4: „Walc  pożegnalny”

__

Tematy, które porusza powieść „Walc pożegnalny”:

·       Przyjaźń.

·       Kryzysy w małżeństwie.

·       Macierzyństwo.

·       Szkoła dla ubogich dziewcząt.

·       Los dzieci.

·       Zabobony i fanatyzm religijny.

·       Muzyka w XIX wieku.

·       Uzależnienie.

·       Kolonizacja i więzienia w XIX wieku.

         Za egzemplarz dziękuję Autorce oraz Wydawnictwu Prószyński.